ه‌ای ایران فردا - مریم رجوی مریم رجوی ایران آشنایی با مجاهدین آتش بحرانموجودیت بر دامن «م اشتراک گذاری: برنامه ده ماد حتکران قدرت و پول و اقتصا د ایران» ایران1397/07/26 اتحاد بحران سیاسی و اقتصادیخیابانهای کازرون صحنه جنگ با مزدوران رژیم آخوندی تلاطم‌های سیاسی ناشی از سرنوشت برجام و انزوای تشدید شونده نظام آخوندی، هر هفته و هر روز بیشتر از پیش راه به بحرانهای اقتصادی می‌برد. این بحران اقتصادی، لاجرم در واگشت خود بدل به بحران سیاسی جدیدی در نظام ولایت فقیه شده است. یک روز خامنه‌ای در استادیوم آزادی می‌خواست تلقین کند که «در بن‌بست نیستیم» و یک روز روحانی تلاش می‌کند با شیادیِ نهادینه شده در وی، این بحران را ناشی از عده‌یی حریص و سودجو و «عده‌یی محتکر» قلمداد کند. در مملکتی که دومینوی اعتراض و اعتصاب و تحصن مردم، دولت را در محاصره لاعلاج قرار داده است، البته این اظهارات که به‌عمد هم بدون اشاره به این اعتراضها و اعتصاب‌ها و تحصن‌ها ابراز می‌شود، هم عجیب نیست و هم عمق بن‌بست و سیاست ستون به ستون رفتن حاکمیت را در اتحاد بحران سیاسی و اقتصادی نشان می‌دهد. اعتراف با تدبیر و امید روحانی! روحانی که دولتش این هفته‌ها برآمد بی‌کفایتی نظام شده است و دارد چوب و پیاز را با هم می‌خورد، در حالی به صراحت از وجود «انبارهایی که در آنها ماه‌ها مواد اولیه و قطعه وجود دارد» خبر می‌دهد که قفسه فروشگاهها و مغازه‌ها، بنا‌ به گزارشهای رسانه‌های خود رژیم خالی هستند. این اعتراف یعنی این‌که مسبب اصلی بحران کمبود کالاهای اساسی مردم همانا احتکار حکومتی است. روحانی دارد آدرس ریشه‌های بحران اقتصادی را می‌دهد. اگر چنین سوله‌ها و انبارهایی بوده‌اند که تا ماه‌ها می‌توانند چرخه مملکت را بچرخانند، پس چرا قفسه مغازه‌ها و فروشگاهها خالی است؟ چرا مردم برای یک قوطی رب گوجه باید روزها سر دوانده شوند. جنبه دیگر این ادعای روحانی این است که، این سوله‌ها و انبارها در کنترل بزرگترین غارت‌گران و اختلاس‌گران تحت فرمان نظام هستند. مردم ایران از قضا می‌دانند که ریشه بحران اقتصادی و اجتماعی فعلی ایران که دو سال است روند تصاعدی و شتاب گرفته است، دقیقاً در همین غارت و چپاول که خصیصه نظام ولایت است ریشه دارد. ۴۰سال سیاست احتکار برگ جدیدی که روحانی تلاش کرد آن را در حرف‌هایش بسراند، ادعای «عده‌یی احتکار می‌کنند» است که البته این درست است با این حساب که او شیادانه تلاش می‌کند در معرفی این عده، آدرس غلط بدهد و حاکمیت احتکار را به خیال خود در ببرد. واضح است که مردم گرسنه و محتاج به نان و تدارکات روزمره زندگی، قربانیان اصلی «احتکار» در این نظام هستند: احتکار قدرت، احتکار انحصارطلبی، احتکار پول و سرمایه و دارایی طبیعی ایران، احتکار زرادخانه‌های مرگ برای حفظ مدام «اوجب واجبات نظام»، احتکار دسترنج کارگر و برزگر و کارمند و معلم و راننده و... و هزینه کردنش در تجاوزگری و توسعه‌طلبی و تأمین تدارکات و تسلیحات حزب‌الله لبنان و گروه‌های مرتجع و فاشیست و آدم‌کش در این‌ور و آن‌ور دنیا. ارثیه دست‌به‌دست شده دیکتاتورها این ترفندها و آدرس‌های انحرافی دادن، حکایت تمام نظام‌ها و رژیم‌هایی است که غرق در بحران مشروعیت و موجودیت می‌شوند. این‌ها ارثیه‌های دست‌به‌دست شده دیکتاتورها است. واقعیت این است که آثار تحریم از بیرون و قیام از درون، تمامیت ارکان نظام ولی‌فقیه را در خود گرفته است. و با اوج‌گیری اعترضات در داخل و تنگنای تحریم و انزوای بین‌المللی این بحرانها پا به عرصه‌یی جدید می‌گذارند که شیادی و شامورتی‌بازی روحانی و دجالگری خامنه‌ای افاقه‌ نمی‌کنند. قیام مردم ایران پاسخ بحران این شرایط، برآیند بحرانهایی‌ می‌باشد که پاسخ آن از آستین مردم ایران بروز و ظهور خواهد کرد و زبانه‌های شعله‌هایش دامن «محتکران قدرت و پول و طبیعت و اقتصاد ایران» را خواهد گ

• درباره ما
• آشنایی با مجاهدین

---

مریم رجوی کیست؟

• ایران
• 1397/04/07

مریم رجوی - رئیس جمهور برگزیده مقاومت ایران

وقتی به سرگذشت مقاومت ایران و نیروی محوری آن، سازمان مجاهدین خلق ایران، طی ۴دهه پیکار مداوم با نظام ولایت فقیه نگاهی ولو کلی و گذرا می‌افکنیم، به‌خوبی درمی‌یابیم که جنبش مقاومت در برابر استبداد مذهبی و به تعبیر مجاهدین « انقلاب نوین ایران» از فراز و نشیب‌های مختلفی عبور کرده است؛ فراز و نشیب‌هایی که هر کدام از آنان می‌توانست، یک نیروی سیاسی را از پا بیندازد اما مجاهدین و مقاومت الهام گرفته از آنان ماند. نه تنها ماند بلکه قد کشید و به یک نیروی تعیین‌کننده و برانداز و به یک جایگزین جدی برای این حکومت تبدیل گشت. طی کردن این مسیر دشوار و این تماماً محال و بیرون کشیدن پیروزی از دل آن، چگونه محقق شده است. مجاهدین بنا‌ به سنت دیرینه خود عادت ندارند چندان از خود سخن بگویند اما هرگاه سخن بگویند یک نام به‌صورتی انکار‌ناپذیر بر زبان آنان جاری است: مریم رجوی

Thanks to Obama, America is two steps behind Iran in Middle East

BY JOHN BOLTON, OPINION CONTRIBUTOR — 10/23/17 08:40 AM EDT 295

THE VIEWS EXPRESSED BY CONTRIBUTORS ARE THEIR OWN AND NOT THE VIEW OF THE HILL

256

 

 

 

© Getty Images

The fall of Raqqa, capital of the Islamic State’s “caliphate” in Syria and Iraq, is unarguably an important politico-military milestone, albeit long overdue. Nonetheless, ISIS, a metastasized version of al Qaeda, remains a global terrorist threat, and prospects for Middle Eastern stability and security for America’s interests and allies are still remote.

Even as ISIS was losing Raqqa, Iraqi regular armed forces and Shiite militia were attacking Kirkuk and its environs, held by Iraqi Kurds since June 2014, when ISIS burst out of Syria and seized large swathes of territory from Baghdad’s collapsing army.

The battles for Raqqa and Kirkuk reveal much about the mistakes in U.S. strategy for defeating ISIS, and the consequences of not supporting Iraqi Kurdish efforts to establish an independent state. The two battles are closely related, proving again the historical reality that the Middle East is replete with multi-party, multi-dimensional conflicts, and contains more troublemakers than peacemakers.

Most importantly for Washington, Raqqa and Kirkuk demonstrate that Tehran’s regime is on the march, while American policy stands in disarray, even while President Trump rightly condemned Iran’s continued regional belligerency and support for global terrorism. How this came to be is a lesson in bureaucracy. Existing policies, on auto-pilot as always when new presidents take office, especially when Republicans replace Democrats, persisted after Jan. 20, without being subjected to searching review and modification.

Had the incoming Trump administration immediately reversed Barack Obama’s support for the Baghdad government, effectively a satellite of Tehran’s mullahs, we would not be, as we are now, objectively supporting Iran’s hegemonic regional ambitions. President Trump did order a faster operations tempo against ISIS, and made significant changes in the rules of engagement for U.S. military activities.

Unfortunately, however, he was apparently not given the option to dump Obama’s strategy of relying on regular Iraqi government troops and Shiite militia, both dominated by Iran. Of course, Iraqi and Syrian Kurds could not have defeated ISIS alone, despite receiving U.S. advice and equipment and carrying a major part of the hostilities. The new administration should have pressed other Arab states, including Egypt and Saudi Arabia, in addition to Syrian opposition forces, to take more substantial military roles.

The result is that, today, as the ISIS caliphate disintegrates, Iran has established an arc of control from Iran through Iraq to Assad’s regime in Syria to Hezbollah in Lebanon. If this disposition of forces persists, Iran will have an invaluable geo-strategic position for possible future use against Israel, Jordan or the Arabian Peninsula’s oil-producing monarchies. Thanks to Obama and the bureaucracy, the United States seemingly has no post-Raqqa politico-military policy, allowing Iran greater regional dominance by default.

---

RELATED STORIES FROM THE HILL

• Gillian Turner: We won the ground war with ISIS, but must now go to battle online
• Thomas M. Sanderson: Raqqa is free as ISIS loses steam, but hold off on the victory dance
• Frederick W. Kagan: Trump faces a reckoning with Syria
• Buck Sexton: After losing Raqqa, why ISIS may turn to 9/11-style counterattack